Joanna Malinowska-Parzydło

"Tymczasem warto policzyć, czy firmy i rynek pracy stać nas na ignorowanie ludzi, którzy są dziś - mówiąc językiem efektywności - najbardziej „upgrade’owaną wersją siebie”? I czego potrzebujemy, żeby wpleść takie premium w codzienne, często dość nieporadne, że nie powiem siermiężne zarządzanie? Co jest nie tak z firmową polityką rekrutacji? Skoro nauka mówi, że ludzie 55+ są w najwyższej formie mentalnej, to dlaczego tak rzadko trafiają na shortlist’y? Czy to kwestia odwagi… czy ego? ❓Czy prezesi są gotowi zatrudniać ludzi z większym doświadczeniem życiowym, szerszą perspektywą i bardziej wyważonym umysłem niż oni sami? A może jeszcze jedno stoi nam na przeszkodzie: ❓Czy menedżerowie są gotowi zarządzać kimś, kto wchodzi w szczyt swoich możliwości poznawczo-osobowościowych, tzn. jest mądrzejszy, dojrzalszy i po prostu lepszy w myśleniu?"

"Algorytmy nie pytają o nasze wartości - uczą posłuszeństwa. Podpowiadają: nie liczy się sens, ale zasięg. Sugerują: nie mów, jeśli nie klikają. Nie pokazuj, jeśli nie lajkują. Niepokoją: nie bądź sobą - bo to nikogo nie interesuje. Bądź widoczny. Z czasem zaczynamy wierzyć, że: 🔸 nie można ufać, bo prawda przegrywa z popularnością, 🔸 wolno być nietransparentnym wobec swoich klientów (może nam to umyka, ale jesteśmy klientami LinkedIn), bo „wszyscy tak robią”, 🔸 nie liczy się konsekwencja ani zaangażowanie, bo i tak nie docierasz do tych, do których naprawdę chcesz. I nie czujesz, byś miał na to wpływ. "