Monika Smulewicz

" kultura pracy nie działa w trybie warsztatowym. Ona nie rodzi się w sali szkoleniowej, tylko w codziennych sytuacjach, w których ktoś ma władzę - i decyduje, jak jej użyje. Albo jak jej nie użyje, bo to też jest decyzja. Kultura pracy zaczyna się w drobnych gestach, które z pozoru nie mają znaczenia. W reakcji na spóźnienie. W sposobie zwrócenia uwagi. W tonie rozmowy, gdy coś poszło nie tak. W tym, czy lider słucha, czy tylko czeka, aż będzie mógł odpowiedzieć. Warsztaty mogą pomóc coś nazwać. Mogą dać język. Mogą uświadomić. Ale nie zmienią niczego, jeśli dzień później lider: ✔️ publicznie kogoś zawstydzi, ✔️ zignoruje kontekst, ✔️ użyje procedury jako kija, ✔️ albo schowa się za systemem, zamiast wziąć odpowiedzialność.[...] Najwięcej o kulturze organizacji mówią nie jej wartości, ale momenty napięcia. Kryzys. Błąd. Konflikt. Rozstanie. Zmiana. To wtedy widać, czy władza służy porządkowaniu rzeczywistości, czy jej demonstrowaniu."

"Nie, menedżerowie nie są winni wszystkiemu. I naprawdę czas przestać powtarzać ten mit… [...] za powroty do biur „winni są menedżerowie, którzy nie potrafią zarządzać zespołami zdalnymi”. I to słowo - „winni” - wybrzmiało z całą siłą uproszczonej narracji, która od lat ciąży liderom w organizacjach. Bo prawda jest taka: bycie menedżerem dziś to jedna z najtrudniejszych ról w firmie. "