Wojciech Krupa

"Wpadliśmy w pułapkę myślenia, że BYCIE ZAJĘTYM jest równe BYCIE WAŻNYM. Że jeśli biegasz z obłędem w oczach to znaczy, że jesteś KLUCZOWYM PRACOWNIKIEM. Bzdura. Badania są bezlitosne dla tego mitu: 🔬 Badanie University of Georgia pokazuje, że osoby, które chwalą się swoim stresem i zapracowaniem, są postrzegane przez współpracowników jako mniej kompetentne i mniej lubiane. Zamiast budować szacunek, budujesz opinię kogoś, kto nie ogarnia. "

"Kiedy z firmy odchodzi kluczowa osoba, często okazuje się, że razem z nią znika coś bezcennego. Nie chodzi o pliki czy kontakty. Chodzi o "instrukcję obsługi rzeczywistości", której nie było w żadnym manualu. To zjawisko nazywa się "Wiedzą Plemienną" (Tribal Knowledge). 👉 Jak z tonu głosu klienta wyczytać, czy jest zadowolony. 👉 Kiedy "nie da się" oznacza tak naprawdę "spróbujmy inaczej". 👉 Do kogo w organizacji uderzyć, żeby załatwić coś "na wczoraj". Dawniej (czyt. przed pandemią 🙃 ) ta wiedza przekazywana była przez osmozę. Wystarczyło przebywać w jednym pomieszczeniu z doświadczonymi osobami, by "chłonąć" ich warsztat. Słyszeć, jak negocjują, rozwiązują problemy, dywagują. Widzieć, jak reagują na stres. Obserwować, kiedy coś jest ważne, a kiedy nie. Doświadczać, kiedy warto odpuścić, a kiedy "walczyć zespołowo do końca". To była nauka "przy okazji". Dziś ten naturalny przepływ jest zaburzony. W świecie komunikatorów i spotkań online świetnie przekazuje się informacje (dane, pliki) ale gubi się kontekst. Trudno ją spisać. Trudno ją przekazać na Teamsach czy Zoomie. Trudno wrzucić ją na Jirę. Ona żyje tylko w bezpośredniej interakcji. W pracy zdalnej świetnie przesyłamy pliki - wiedza jawna. Ale fatalnie przesyłamy doświadczenie."